czasomierze

Nad czas stracony nic bardziej nie boli.

Pomiar czasu

By uniknąć ambarasu,
Wzięto rok za miarę czasu.

Dzielą go (bardzo wygodnie)
Na miesiące i tygodnie.

Tydzień znów z grubsza podzielę
Na zwykłe dni i Niedzielę.

Do pracy są zwykłe dzionki,
A Niedziela dla małżonki.

Bieg czasu odczuwamy między innymi dlatego, że po nocy następuje dzień a po zimie wiosna.
Rytm dnia i nocy, przemienność pór roku wynikają z ruchów ciał niebieskich. Zjawiska astronomiczne regulują życie na Ziemi. One to dają nam możność wykonywania pomiarów czasu.

Pierwszym czasomierzem służącym do wyznaczania czasu był zegar słoneczny, wynaleziony prawdopodobnie przez Chińczyków około 3000 r. p.n.e. . Pierwsze zegary słoneczne były słupami ustawianymi na placach miast chińskich, babilońskich i egipskich. Instrumenty te były jednak bardzo mało dokładnymi miernikami czasu, można je raczej nazwać wskaźnikami upływającego czasu i to działającymi tylko w słoneczne dni. Prawdopodobnie pierwszym czasomierzem, który umożliwiał określenie czasu bez względu na porę doby był zegar wodny. W swojej pierwszej wersji, skonstruowanej najprawdopodobniej przez Egipcjan, było to urządzenie bardzo proste. Upływ czasu wyznaczany był przez ubytek wody sączącej się przez otwór w kamiennym naczyniu, wewnątrz którego była podziałka. Czasomierz ten pomimo wielokrotnie wprowadzonych ulepszeń nie spełniał należycie swojej roli, był po prostu niedokładny. Prawdopodobnie w tym samym okresie powstał zegar piaskowy. Był to czasomierz oparty na tej samej zasadzie co zegar wodny, w którym miejsce wody zajął piasek. Zegar piaskowy odznaczał się większą precyzją, ponieważ nie zależał od ilości piasku w naczyniu . Prawie w niezmienionej postaci przetrwał do dnia dzisiejszego, nadal jest stosowany w kuchni, czy saunie, do odmierzania krótkich odcinków czasu.

W średniowieczu pojawiły się pierwsze czasomierze mechaniczne, w których źródłem ruchu była energia mechaniczna zawarta w sprężynie lub obciążniku. Zegary tego typu umieszczano głównie na wieżach kościołów. Ciągłe unowocześnianie tych zegarów pozwoliło na zmniejszenie ich rozmiarów. W XVII wieku zegar sprężynowy wyposażono w pozytywkę. Zegar coraz bardziej zmniejszano, zaopatrzono w szkiełko i wskazówkę, aż stał się zegarkiem kieszonkowym.

W 1790 roku w Genewie w Szwajcarii pojawiły się pierwsze zegarki na rękę.

W 1929 roku w Anglii skonstruowano pierwszy zegar kwarcowy, został zbudowany przez W.A. Morisona, który wykorzystał zjawisko piezoelektryczności. Zegar taki charakteryzuje się dużą dokładnością.

W 1949 roku w USA wynaleziono pierwszy zegar atomowy . Zegar atomowy dla pomiaru czasu wykorzystuje drgania atomów lub molekuł. Stosuje się zazwyczaj zegary amoniakalne, cezowe lub wodorowe. Są one bardzo precyzyjne. Potrafią mierzyć czas z dokładnością do jednej miliardowej sekundy.

Zwróćmy uwagę na to, że w każdym zegarze zachodzi jakiś proces cyklicznie się powtarzający.

Czas upływa, nie możesz zatrzymać żadnego dnia, ale możesz go nie stracić.

27 Lipiec 2010 - Posted by | dywagacje na temat czasu i przemijania | , , , , , ,

Brak komentarzy.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: